Ahmed Marcouch, voorzitter bestuur Katalys

Bouwen aan een weerbare samenleving, van onderop

Het afgelopen jaar heeft opnieuw laten zien hoe krachtig lokale gemeenschappen zijn. In een tijd van geopolitieke spanningen, maatschappelijke polarisatie en toenemende onzekerheid wordt vaak gesproken over een weerbare samenleving.
Weerbaarheid begint niet bij systemen of protocollen. Zij begint bij mensen.

Een weerbare samenleving bouw je door lokale gemeenschappen te versterken en gemeenschapszin te inspireren. Precies dát is wat Katalys iedere dag doet. In duizenden initiatieven, verspreid over heel Nederland, zien we hoe bewoners elkaar weten te vinden, verantwoordelijkheid nemen en samen het verschil maken.

Juist in tijden van spanning en onheil, dichtbij of ver weg, is dat onze grootste kracht. Schouder aan schouder staan, ongeacht waar je wieg heeft gestaan, elkaar kennen, vertrouwen en helpen. Dáár ontstaan veerkracht, verbondenheid en maatschappelijke weerbaarheid.

Het nieuwe kabinetsbesluit om lokale gemeenschappen met een fonds te ondersteunen is daarom een belangrijke erkenning. Bewonersinitiatieven vormen al jarenlang het sociale fundament waarop we kunnen bouwen. Van klimaatadaptatie en woningnood tot eenzaamheid en sociale onzekerheid: steeds opnieuw laten zij zien dat sterke gemeenschappen het verschil maken.

De noodsteunpunten van morgen bestaan vaak al. In buurtcentra, bibliotheken, buurttuinen, moskeeën, kerken, sportverenigingen en wijkhuizen. We hoeven niet steeds nieuwe structuren te bedenken; we moeten vooral investeren in wat er al is en inwoners de ruimte geven om zelfinitiatief te nemen.

Als voorzitter van Katalys zie ik dagelijks hoe onze adviseurs bewoners ondersteunen met kennis, ervaring en netwerk. Zo helpen we initiatieven groeien en versterken we gemeenschappen van binnenuit.

Blijven investeren in lokale gemeenschappen is investeren inde weerbaarheid van Nederland. Want uiteindelijk is een samenleving pas echt sterk als mensen elkaar weten te vinden, elkaar vasthouden en samen verantwoordelijkheid nemen. Daar klopt het hart van onze samenleving. En daar begint de toekomst.

De noodsteunpunten van morgen bestaan vaak al. We moeten vooral investeren in wat er is en inwoners de ruimte geven om initiatief te nemen.